AA Grotere letters

U bent hier

Het verhaal van jonge mantelzorger Liz

Mijn naam is Liz van den Brink, ik ben 22 jaar oud en ik studeer aan de Hogeschool in Utrecht. Ik woon nog thuis in Zeist met mijn moeder. Naast mijn studie vind ik het heel leuk om te ontspannen door af te spreken met vrienden, te gamen en films en series te kijken.

Soms heb ik daar jammer genoeg niet zo veel tijd meer voor omdat ik een aantal taken over moet nemen van mijn moeder. Zij heeft een aantal jaar geleden een hernia gehad. Ze is daaraan geopereerd, maar daardoor is de pijn niet weg. Door de operatie is er littekenweefsels ontstaan en dat drukt op de zenuw. Hierdoor heeft ze soms nog steeds even veel rugpijn als voor de operatie.

Ze slikt voor de pijn veel medicatie en door de heftige pijnmedicatie verandert haar gedrag. Dit vind ik nog wel het moeilijkste van het geheel.
Ik wil mezelf geen mantelzorger noemen omdat ik niet altijd voor mijn moeder zorg. Soms gaat het heel goed met haar en dan is er niks aan de hand. Dan kan ik gewoon mijn studentenleven leiden :)
Ik ben ook wel gewend om voor haar te zorgen omdat ze vroeger vaak depressief was. Dit maakt voor mij de lijn tussen goede dochter zijn en mantelzorger zijn heel dun.

Ik denk dat zorgen voor mijn moeder normaal is en daardoor had ik ook het gevoel dat mij opgeven voor  een mantelzorgcompliment van het Steunpunt Mantelzorg niet nodig was. Ik vond ook de term mantelzorger zo zwaar klinken, maar in principe betekent het gewoon dat je zorgt voor iemand waarvan je houdt. Nadat ik mijn verhaal heb kunnen vertellen aan steunpunt mantelzorg is mijn gevoel veranderd. Natuurlijk is het normaal dat je zorgt voor een ziek iemand waarvan je houdt, maar zorgen voor blijft een hele intensieve taak. Ik ben blij dat ik mij heb opgegeven voor een mantelzorgcompliment bij Steunpunt Mantelzorg en dat ik mijn verhaal kan delen met anderen. Ik hoop dat er meer jongeren zijn die door mijn verhaal zich ook beseffen dat ze zorger zijn en dat dat iets is wat aandacht verdient!